Stoomvaart Maatschappij Nederland, De MS Johan van Oldenbarnevelt (1930)

Hier kunnen berichten geplaatst worden voor alle andere rederijen.
Wanneer er een groot aantal berichten over een rederij geschreven zijn dan zal een eigen forum gestart worden

Moderators: hanshansen, Bas

Gebruikersavatar
Bas
Berichten: 38
Lid geworden op: 22 Mar 2015, 14:43

Stoomvaart Maatschappij Nederland, De MS Johan van Oldenbarnevelt (1930)

Berichtdoor Bas » 14 Apr 2015, 12:07

https://www.facebook.com/photo.php?fbid ... 777a41639f

De MS Johan van Oldenbarnevelt is in Amsterdam gebouwd bij de NSM, met als bouwnummer 194. Het was het 89e schip dat voor de Stoomvaart Maatschappij Nederland werd gebouwd. Het schip werd na gedoopt te zijn door mevrouw Tegelberg-Hooft, de echtgenote van de directeur van de SMN, te watergelaten op 3 augustus 1929 en begon op dinsdag 6 mei 1930 zijn maidentrip. Het passagiersschip werd voortgestuwd door twee schroeven aangedreven door Sulzer dieselmotoren en had een maximumsnelheid van 19 knopen. Het schip, bedoeld voor de langeafstandsvaart in een periode dat de luchtvaart nog in haar kinderschoenen stond, had zeven passagiersdekken en in de oorspronkelijke opzet plaats voor 770 passagiers: 366 in de eerste klas, 280 in de tweede klas, 64 in de derde klas en er was ook nog een vierde klas met plaats voor 60 reizigers. Daarnaast was er plek voor 9000 ton vracht. Dit maakte dat, op dat ogenblik, de Johan van Oldenbarnevelt het grootste schip was dat ooit in Nederland was gebouwd. Het schip was gebouwd als een luxueuze oceaanstomer; het interieur werd ontworpen door de kunstenaars Lambertus Zijl en Carel Adolph Lion Cachet en zat vol met teak en marmer.
Als emigratieschip
Gezien de gewijzigde verhoudingen met Indonesië werd voortzetting van de dienst op Batavia niet meer opportuun geacht en vanaf 1950 werd het schip ingezet op een dienst naar Australië, die vooral geboekt werd doorlandverhuizers. Dit was een succes en besloten werd de Johan van Oldenbarnevelt te verbouwen om beter aan de wensen van dit soort klanten te kunnen voldoen. Dit betekende in de praktijk dat het aantal klassen werd teruggebracht naar één en de capaciteit werd opgevoerd naar 1414 passagiers. Ook werd bij deze verbouwing het aantal reddingssloepen uitgebreid naar 24. In de jaren die volgden werden meerdere reizen ondernomen zowel vanuit Amsterdam als vanuit Indonesië om mensen die een nieuw bestaan in immigratielanden zoals Australië, Nieuw-Zeeland en Canada wilden opbouwen te vervoeren. Enkele van deze emigratietrips werden door de Nederlandse overheid georganiseerd en gefinancierd.

Als cruiseschip
Het langeafstandsverkeer per schip kreeg in de jaren vijftig geduchte concurrentie van het vliegtuig en met de komst van passagiersjets zoals de Boeing 707 en DC-8 was het eind jaren vijftig duidelijk dat het vervoer van passagiers over water een andere insteek moest kiezen. Er werd voor de Johan van Oldenbarnevelt een nieuwe markt gekozen: de cruisevaart, waarbij het vooral om het varen naar zonnige bestemmingen ging. Het schip ging derhalve in 1958 drie maanden het dok in bij de ADM om verbouwd te worden tot cruiseschip. Het aantal passagiersplaatsen werd verminderd tot 1210 en er werden een nachtclub, bioscoop, een promenadelounge en een tweede zwembad toegevoegd.[2] Er werden daarnaast ook nog eens drie luxe suites toegevoegd en alle cabines werden opnieuw en luxueuzer ingericht. De mast werd verplaatst naar de brug en de achterdekken werden verlengd. De schoorstenen werden verhoogd en voorzien van ronde kappen. Visueel veranderde er ook veel: de voorheen zwarte scheepsromp werd in een chic grijs geschilderd. Hierna kreeg het schip op 2 april ook een nieuwe thuishaven, Southampton in Engeland. Van hier uit begon het schip aan een tocht rond de wereld, waarbij onder meer Australië, Nieuw-Zeeland, Bermuda en New York aangedaan werden. De laatste paar jaar was het schip vooral in Australië een bekende verschijning geworden.
De Stoomvaart Maatschappij Nederland was zich inmiddels geheel uit de passagiersvaart aan het terugtrekken om zich geheel op de vracht te concentreren, in een aanloop op de vorming van het latere Nedlloyd. De Johan van Oldenbarnevelt verliet Nederland voor het laatst op een rond-de-wereld trip op 30 juni 1962. Ze kwam op 3 februari 1963 in Australië aan. Dezelfde dag nog werd ze door de Stoomvaart Maatschappij Nederland uit het register gehaald. Het schip verliet enkele dagen later, uitgezwaaid door velen, de haven van Sydney, zonder passagiers en met onbekende bestemming.
Het schip werd aan gekocht door de Greek Lines en kreeg de naam : MS Lakonia.
De Lakonia vertrok op 19 december 1963 uit de haven van Southampton voor een kerstcruise, naar de Canarische eilanden, waar het schip in Madeira zou aanleggen. Er waren 646 passagiers en 376 bemanningsleden aan boord, 1022 in totaal. De meeste passagiers waren Brits, de bemanning bestond voornamelijk uit Grieken en Duitsers.
Op 22 december, rond 22:00 uur, ontdekte een steward dikke rook die onder de deur van de scheepskapsalon vandaan kwam. Toen hij de deur opende, ontdekte hij dat de kapsalon compleet in lichterlaaie stond. Het vuur breidde zich snel uit door het gangpad. De steward en een toegesnelde collega probeerde tevergeefs het vuur met brandblussers te lijf te gaan, maar het was te laat: de brand verspreidde zich snel over de passagiersdekken.
Op dinsdag 24 december maakte de Lakonia een slagzij van zo'n 10 graden, terwijl het vuur nog voortwoekerde. Het elegante witte schip dat Southampton een paar dagen eerder had verlaten, was nu niet meer dan een uitgeblakerde zwarte romp, de brug en de passagiersdekken waren ingestort. Noorse en Nederlandse sleepboten slaagden erin sleepkabels aan het schip te bevestigen en begonnen de resten van de Lakonia naar Gibraltar te slepen. De zee was woelig en toen het weer enkele dagen later verslechterde, was het opeens snel afgelopen. De slagzij verergerde en rond het middaguur van zondag 29 december 1963 begon de Lakonia te zinken. Het einde kwam uiteindelijk snel: binnen drie minuten kapseisde het schip over de stuurboordzijde en verdween in de golven, zo'n 370 km zuidwestelijk van Lissabon en 400 kilometer ten westen van Gibraltar. Het wrak ligt er nog, twaalfhonderd vadems diep.

Terug naar “Overige Rederijen”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron